Kalendarium

17 grudnia 1939 roku powołano Policję Polską Generalnego Gubernatorstwa, bardziej znaną jako Granatowa Policja, zależną od Niemców polską policję lokalną (finansowaną przez samorządy pozostające pod nadzorem niemieckim).

  • Funkcjonariusze Policji Polskiej  tzw. granatowej w 1944 roku (fot. AIPN)
    Funkcjonariusze Policji Polskiej tzw. granatowej w 1944 roku (fot. AIPN)

Mimo że miała ona charakter częściowo kolaboracyjny praca w niej nie była karana przez Polskie Państwo Podziemne ze względu na to, że Niemcy wymuszali na polskich przedwojennych policjantach pracę w tej formacji pod groźbą śmierci, a także dlatego, że około 25% jej stanu stale współpracowało z podziemiem.

Więcej informacji:

Teki Edukacyjne IPN, Polskie Państwo Podziemne w latach 1939–1941, Warszawa 2003
 

 

 

17 grudnia 1941 roku Niemcy utworzyli getto w Rzeszowie. Początkowo zamieszkiwało je 11–16 tys. Żydów, w tym ok. 3,5 tys. spoza miasta. Wskutek przesiedleń liczba mieszkańców getta rzeszowskiego w połowie 1942 roku wynosiła już ok. 23 tys. osób.

Więcej informacji:

Teki Edukacyjne IPN, Zagłada Żydów polskich w czasie II wojny światowej, Warszawa 2005
Zagłada Żydów na polskich terenach wcielonych do Rzeszy, red. A. Namysło, Warszawa 2008
Akcja Reinhardt. Zagłada Żydów w Generalnym Gubernatorstwie, red. D. Libionka, Warszawa 2004
 

 

 

17 grudnia 1956 roku w Warszawie została podpisana umowa między rządami PRL i ZSRR o statusie prawnym wojsk radzieckich stacjonujących w Polsce. Usankcjonowała ona obecność na ziemiach polskich od 1945 roku ok. 65 tys. żołnierzy radzieckich.

Więcej informacji:

Władza w PRL. Ludzie i mechanizmy, red. K. Rokicki i R. Spałek, Warszawa 2011.
 

 

 

17 grudnia 1970 roku w okolicach przystanku Szybkiej Kolei Miejskiej Gdynia Stocznia wojsko i milicja otworzyły ogień do robotników udających się do pracy (na wezwanie wicepremiera Stanisława Kociołka). Następnie tłum, niosąc na drzwiach jednego z zabitych (18-letniego robotnika Zbigniewa Godlewskiego – bohatera Ballady o Janku Wiśniewskim) i zakrwawione sztandary narodowe, udał się w pochodzie do Urzędu Miejskiego na ul. Świętojańskiej, gdzie doszło do kolejnych starć. W Szczecinie podpalono Komitet Wojewódzki PZPR i Komendę Wojewódzką MO, postrzelono śmiertelnie kilkanaście osób. W tym samym czasie trwały zamieszki w Słupsku i Elblągu.

Więcej informacji:

   
   

 

Szczecin. Grudzień ‘70 – Styczeń ‘71. Materiały edukacyjne, red. M. Machałek i K. Rembacka, Szczecin 2007
J. Eisler, I. Greczanik-Filipp, W. Kwiatkowska, J. Marszalec, To nie na darmo... Grudzień ’70 w Gdańsku i Gdyni, Pelplin 2006
Grudzień 1970 w dokumentach MSW, oprac. J. Eisler, Warszawa 2000
 

 

 

17 grudnia 1981 roku w Gdańsku podczas demonstracji przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego milicja użyła broni palnej. Postrzelone zostały cztery osoby. Jedną z nich był dwudziestoletni Antoni Browarczyk – trafiony w głowę, gdy stał na przystanku. Zmarł 23 grudnia.

Więcej informacji:

 

 

 

17 grudnia 1981 roku na mocy dekretu prymasa Józefa Glempa powołano Prymasowski Komitet Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom. Jego zadaniem było niesienie pomocy materialnej i prawnej represjonowanym w czasie stanu wojennego oraz ich bliskim.

Więcej informacji:

J. Żaryn, Kościół w PRL, Warszawa 2004
 

 

 

17 grudnia 1982 roku odbyło się pierwsze posiedzenie Tymczasowej Rady Krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego (PRON) – proreżimowej organizacji społecznej, której zadaniem było „udowodnienie” społecznego poparcia dla władzy. Przewodniczącym został pisarz Jan Dobraczyński, sekretarzem generalnym Marian Orzechowski (PZPR). Wśród wiceprzewodniczących byli: Józef Czyrek (PZPR), Alfred Beszterda (SD), Jerzy Grzybczak (ZSL).

Więcej informacji:

Stan wojenny w dokumentach władz PRL (1980-1983), wybór, wstęp i oprac. B. Kopka, G. Majchrzak, Warszawa 2001

Liczba wejść: 35169, od Data publikacji 16.12.2018