Bezpieka w PRL

Ludzie UB

Wystawa jest poświęcona kadrom organów bezpieczeństwa państwa w okresie powojennym. Historię UB – jak określano aparat bezpieczeństwa w latach 1944–1956 – stanowili specjalnie dobrani, przesiąknięci ideologią komunistyczną funkcjonariusze, którzy decydowali o losach, a często o życiu i śmierci tysięcy Polaków. Mieli oni w zasadzie nieograniczony zakres władzy; przez lata z wewnętrznym przekonaniem realizowali zadania zlecone im przez PPR/PZPR.

Podwaliny komunistycznych służb bezpieczeństwa w Polsce zaczęto tworzyć jeszcze w czasie II wojny światowej. W lipcu 1944 r. został utworzony Resort Bezpieczeństwa Publicznego (jego powstanie zapowiadano w Manifeście PKWN), na którego czele stanął Stanisław Radkiewicz (później minister BP). Większość ludzi przyjmowanych w początkowym okresie do Resortu nie posiadała wykształcenia. Podstawowym kryterium było pochodzenie społeczne oraz gotowość wypełniania rozkazów. Od 1950 r. zwracano większą uwagę na wykształcenie ogólne; organizowano kursy pozwalające uzupełnić wiedzę na poziomie szkoły podstawowej i średniej. W 1953 r. liczba funkcjonariuszy sięgała 35 tys., łącznie z MO, KBW, WOP, Strażą Przemysłową i Więziennictwem, ORMO. Urząd Bezpieczeństwa ponosi główną odpowiedzialność za skalę represji w Polsce w latach 1944–1956.

Fotografie i dokumenty pochodzą ze zbiorów Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej.

Autorzy wystawy:

Robert Klementowski, Sylwia Krzyżanowska, Krzysztof Szwagrzyk, Wojciech Trębacz

Informacja techniczna:

37 plansz o wymiarach 100 x 70 cm oraz żeliwne popiersie Feliksa Dzierżyńskiego (z siedziby SB we Wrocławiu); ekspozycja wewnętrzna

W celu wypożyczenia wystawy, prosimy o kontakt z Oddziałowym Biurem Edukacji Publicznej we Wrocławiu:

Stanisław Bogaczewicz, tel. 71 326 97 51, e-mail: stanislaw.bogaczewicz@ipn.gov.pl

Liczba wejść: 23738, od Data publikacji 11.06.2015